RSS

ทำได้แค่คิดถึง

22 ต.ค.

แล้วจะให้ฉันลืมเทอจะได้ยังไง เมื่อไปที่ไหนก็มีแต่ภาพเทอเต็มไปหมด

ฉันควรทำยังไง บอกชั้นที่ ตื่นมาก็คิดถึง ก่อนนอนก็คิดถึง เมื่อคิดถึง

ก็มีแต่น้ำตาเป็นเพื่อนคอยปลอบ มีแค่น้ำตาเท่านั้นที่เข้าใจชั้นตลอด

10299524_623974834386803_1626706457743087015_n

เธอฟังเพลงในซาวด์อะเบ้าท์อยู่เหรอ
สายลมหนาวถามสาวกระโปรงน้ำเงิน

ไม่มีบทเพลง อยู่ในนั้นหรอก
ฉันแค่นั่งฟังความทรงจำเก่าๆ

ความทรงจำมีเสียงด้วยเหรอ
สายลมถาม

ไม่มีเสียงหรอกแต่มีความรู้สึก
เวลาเธอไปที่ไหนสักที่ เธอไม่ได้คิดถึงสถานที่หรอก แต่เธอคิดถึงคนที่เคยไปด้วย

เวลาเธออยากกินขนมสักอย่าง
เธอไม่ได้หิวหรอก แต่เธออาจคิดถึงคนที่เคยกินขนมด้วย

เวลาเธอเข้าเฟชบุ๊คใครสักคน
เธอไม่ได้อยากจะทักเขาหรอก เธออาจแค่คิดถึงเขา เท่านั้นเอง

เช่นเดียวกับที่ฉัน คิดถึงคนที่เคยฟังเพลงในซาวด์อะเบ้าท์นี้ด้วยกัน

มันเป็นความคิดถึง
คิดถึงมากพอจะทำให้รู้หน่วงๆที่หัวใจ

แล้ววันที่ฉันพัดผ่านไป เธอจะคิดถึงฉันไหม
สายลมหนาวถาม

คิดถึงนะ แต่คงไม่หน่วงเท่าไหร่

ทำไมละ ฉันไม่มีค่าพอมากให้หน่วงเลยเหรอ สายลมทำหน้าเศร้า

ป่าวหรอก ฉันแค่มั่นใจ
ว่าปีหน้าและปีต่อๆไป เธอก็จะกลับมาพัดพาหาฉันเช่นเดิม

แต่สำหรับบางคนและบางสิ่ง
มันคือการพัดผ่าน ที่ผ่านไปตลอดกาล
แต่สำหรับเธอ ฉันมั่นใจ
ว่ายังไง เธอก็มา

อย่ามั่นใจกับสิ่งอะไรบนโลกนี้เลย
แทนที่เธอจะนั่งหน่วงกับความรู้สึกเก่าๆ
เธอเอาเวลามานั่งสบายกาย สบายใจกับลมหนาวดีกว่าไหม เผื่อปีต่อๆไป ลมหนาวจะไม่แรงพอให้เธอรู้สึกว่ามีลม

หญิงสาวยิ้มเข้าใจและถอดหูฟังออก
พร้อมบอกสายลมหนาวไปว่า
ฉันพร้อมละ พัดมาเลยยยยยยย

cr. คิ้วต่ำ

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: